Blues

Geplaatst op 28 januari 2017


Was vorige week op een weeklange zentraining bij Bremen. Vigerend gevoel: pijn aan de poten. Entweder ik word oud, oder ik heb het te lang niet gedaan. En dan die zenuw in m’n linkerbeen. Godsallejezuschristus!

Mooie boerderij, dik zestig man, Japanse zenmeester. Een goeie, niet van dat halve werk. Dus aanrader, als je de vorm bijzaak vindt en dat Japanse gedoe eromheen voor lief neemt. Het was exáct het klooster waar ik jarenlang trainde! Tot op het laatste toetertje, belletje en klappertje. Onzin, in het westen. Als het in de kommetjes en de stokjes zou zitten, was Shakyamuni nooit ontwaakt. Maar ja, rijstebrijberg en luilekkerland. Een vriend van me zei: ‘Als dat gedoe eromheen er niet zou zijn, kwam er niemand meer.’ Misschien. De exotische vorm als certificaat van echtheid. Anderzijds, het was een goeie, serieuze groep zitters. En het liep als een Zwitsers horloge.

Wat moet ik er nog meer van zeggen? Ik was niet vrolijk toen ik erheen ging, ik was niet vrolijk toen ik er was, ik was niet vrolijk (wel opgelucht) toen ik terugging en ik ben nog steeds niet vrolijk. Misschien is het gewoon te donker buiten.

Zo dicht als ik nu bij deze zenmeester was, zozeer miste ik de mijne, die overleden is. Tot tranen toe. Wat een stille diepte, wat een wederzijdse affiniteit. Het is dikke vette crisis nu, de weg gestrand, zo lijkt het. Je weet het natuurlijk nooit hè, of en waar het licht weer gaat gloeien. Maar voor nu, waar is hier in hemelsnaam de nooduitgang?

7 reacties

  1. Beste Ron, weinig mensen in Nederland hebben zoveel recht van spreken en zijn tegelijk zo eerlijk over de hele onderneming als jij. Ik hoop dat ik nog vele jaren bij Geenzen mag zitten.

    Reageer hierop
  2. kramp en stalen kont
    pas buiten de nooduitgang
    enige verlichting

    In dit verband is het boek van van de Wetering “Zuivere Leegte” misschien wel een pleister op de wonde…

    Reageer hierop
    • Dank voor de tip. Die is nog wat radicaler inderdaad.

      Reageer hierop
      • De Harry Kuitert van het zenboeddhisme. Voor mij is interessant: wat blijft er over ná Kuitert? Ik geloof al ‘n jaar of 5 niet meer in “zen”, maar heb het niet opgegeven.

  3. Hallo Ron,

    Lang niet gezien maar zeker niet vergeten.

    Hartelijke groeten.

    Karel Jan

    Reageer hierop
    • Hee Karel Jan, hartelijke groet terug. Goed om van je te horen.

      Reageer hierop

Stuur een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

wordpress analytics